Hey

Na een aantal jaren als administratief bediende/receptioniste gewerkt te hebben
kan ik niet anders dan concluderen dat het een hersendodende job is.
Het lijkt alsof aan een bureau zitten niet vermoeiend is maar het tegendeel
is waar, je zit uren aan een stuk in dezelfde houding met je ogen gekluisterd aan een
scherm terwijl je er altijd moet uitzien alsof je druk bezig bent. Hoe houden mensen dit
vol zonder depressief te worden vraag ik me af?In mijn laatste job was ik administratief medewerker
die iemand verving met een bachelordiploma mijn taken waren: klassement van A naar Z,
klasseren van offertes, klasseren op naam, de telefoon opnemen en doorverbinden, koffie zetten
en broodjes bestellen. Mijn collega's waren de meest saaie en tuttige die ik ooit gehad heb zo kon
ik niets goed doen in hun ogen, werd alles gecontroleerd en hielden ze me zo nauwlettend in het oog
dat ik er claustrofobie van kreeg. Na 2 maand voelde ik me een levende zombie die van 8uur tot 16u30
,5 dagen per week in een kleine ruimte moest zitten en begon de verstrooidheid de kop op te steken. Ik had een factuur
in een verkeerde envelop gestoken en opgestuurd waarvoor ik belachelijk maar waar op het matje geroepen werd. Je zal wellicht wel weten waarover dit gaat...nee toch niet maar kom we luisteren en zeggen nee ik zal nooit meer een fout maken.
Wie herkent zich(deels) in dit verhaal en hoe ga je hiermee om? Ik ben ook ontslagen, ben er blij om en zeg die sector vaarwel...